تحلیل بر توزیع فضایی خدمات ورزشی در محلات شهر اصفهان

نوع مقاله : مقالۀ پژوهشی (کاربردی - توسعه ای)

نویسندگان

دانشگاه یزد

10.22103/JUSG.2021.2036

چکیده

تبیین موضوع:ورزش به عنوان یک مقوله مهم علمی و تربیتی در توسعه قوای جسمی و روحی افراد است. میزان دسترسی به پارک‌ها و باشگاه‌های ورزشی، رابطه مستقیمی با تمایل شخص به شرکت در فعالیت‌های بدنی به اندازه توصیه شده دارد. این پژوهش به سنجش عدالت فضایی در توزیع مکانی خدمات ورزشی شهری در محلات شهر اصفهان پرداخته شد.
روش: هدف پژوهش،کاربردی و ماهیت و روش توصیفی- تحلیلی است. داده‌های مورد نیاز به روش کتابخانه‌ای و با مراجعه به سازمان‌های مربوطه گردآوری شد. توابع تحلیل نزدیکترین همسایگی، شاخص موران محلی، شاخص موران جهانی و تحلیل لکه‌های داغ برای تجزیه و تحلیل چگونگی الگوی توزیع فضایی خدمات ورزشی، پلیگون‌های تیسن برای بررسی مطلوبیت شعاع عملکردی این خدمات و شاخص دو متغیره موران در محیط نرم‌افزاری GeoDa،جهت تحلیل خودهمبستگی فضایی متغیر جمعیت شهر اصفهان در ارتباط با میزان پراکنش و مساحت خدمات ورزشی در سطح محلات شهر اصفهان استفاده شدند.
یافته‎ها:الگوی پراکنش خدمات ورزشی شهری به صورت خوشه‌ای بوده و در بین محلات یک نوع تمرکز خدمات به وجود آمده است. ارزیابی تاثیرگذاری الگوی توزیع فضایی این خدمات بر میزان مطلوبیت شعاع عملکردی بیانگر نامطلوبی مناطق و محلات پیرامون شهری از خدمات ورزشی است. سنجش ارتباط بین توزیع خدمات ورزشی و میزان جمعیت محلات نیز ارتباط بسیار ضعیف این دو متغیر را تایید می‌کند و عدم توجه به عامل جمعیت و نیاز شهروندان در راستای توزیع خدمات ورزشی را نشان می‌دهد.
نتایج:در مجموع، نتایج تحقیق حاکی از نابرابری‌های اجتماعی و نبود عدالت در توزیع خدمات ورزشی در سطح محلات شهر اصفهان است.

کلیدواژه‌ها