تحلیل فضایی شهرهای کوچک شهرستان بابل بر اساس شاخص های زیست پذیری شهری

نوع مقاله : مقالۀ پژوهشی (کاربردی - توسعه ای)

نویسندگان

1 استادیار گزوه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور تهران ایران

2 دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

10.22103/JUSG.2021.2035

چکیده

تبیین موضوع: رشد جمعیت شهری و شهرنشینی قبل از فرآیند برنامه-ریزی شهری در ایران، شهرها را به شدت از معیارهای زیستپذیری و استانداردهای زندگی دور کرده است. از‌این‌رو پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان زیست‌پذیری شهرهای کوچک شهرستان بابل بر‌اساس ابعاد کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی انجام شده است.
روش: روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است که اطلاعات آن از طریق پرسشنامه‌ای با 4 بعد و 30 شاخص بدست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS، AHP، T-test و مدل الکتر استفاده شده‌است.
یافته‎ها: نتایج بدست آمده از مدل الکتر نشان می‌دهد که شهر امیرکلا با امتیاز (5) بیشترین مطلوبیت و شهرهای خشرودپی و زرگرمحله با امتیاز (5-) کمترین مطلوبیت زیست‌پذیری را نسبت به شهرهای دیگر داشته‌اند. یافته‌های T-Tset نشان‌دهنده مطلوبیت پایین زیست‌پذیری شهرهای مورد مطالعه در ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی بوده که بعد زیست‌محیطی کمترین مطلوبیت را داشته‌است.
نتایج: به‌منظور بهبود وضعیت زیست‌پذیری شهرهای کوچک شهرستان بابل، اتخاذ اقدامات مناسب در ابعاد زیست‌محیطی (افزایش کیفیت جمع‌آوری زباله، فاضلاب، آب‌های سطحی و فضای سبز داخل شهرها) و اجتماعی (افزایش امنیت و ایمنی در جاده‌ها، پیاده-روها و معابر) از اهم ضروریات است.

کلیدواژه‌ها