دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Evaluating the Climate Adaptability of the Architectural Patterns in New Housing (Case Study: Abadeh City) ارزیابی تأثیرپذیری الگوهای معماری مساکن جدید از اقلیم (مطالعه موردی: شهر آباده) 1 23 3012 10.22103/JUSG.2021.2044 FA امیرحسین حلبیان دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. محمدمهدی تقی زاده استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ساناز شفیعی دانشجوی کارشناسی ارشد آب و هواشناسی کاربردی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2020 03 07 Objective: Considering the main goals of passive design in different climatic zones and predicting the items that would facilitate acquiring these goals may provide effective solutions for design-related challenges, such as the new housing programs, and the revitalization and reconstruction of deteriorated houses; furthermore, it may also encourage the use of renewable resources and energy-saving features for an optimum environmental adaptation, and eventually create a distinct architectural identity for each climate zone and provide for the welfare and human comfort in buildings. Methods: To achieve the research objective, which is the bioclimatic welfare assessment in the new houses of Abadeh, an analytical-descriptive method was used. As such, the monthly data (1984–2013) of Abadeh synoptic station was analyzed. Subsequently, to determine the range of new housing thermal comfort following the experimental Mahoney bioclimatic construction indexes method, 170 building units and their adaptation to the bioclimatic conditions were selected by the Cochran sampling technique. Results: The results of this study indicate that since the temperature range of the months between Mehr and Ordibehesht (approximately, Oct-May) is in the drought index group (A3), and therefore, this environment has cold climate conditions, the optimum architectural orientation is the southeast—southwest direction. Moreover, the permanent thermal oscillation between day and night in all months of the year, being more than 10◦c with a relative humidity of group (A1) drought index, suggests an average area of 10–20 percent of the wall’s surface for the preferable opening size. However, during the month of Tir (July), due to the hot days and moderate nights and the thermal oscillation above 10◦c, it is advised to consider an open sleeping space in the exterior. Conclusion: The analysis of new residential architecture in Abadeh revealed a dominant northern-southern orientation, low value of wall thickness, inconsistent window size with the wall’s surface area, and diminished presence of architectural elements (such as the courtyard, porch, balcony, pond, and garden) in these buildings. These factors may lead to a maladaptive architecture to the regional climates, thus the loss of human comfort in most times of the year for the building inhabitants. تبیین موضوع: توجه به اهداف عمدۀ طراحی اقلیمی در هر منطقۀ آب و هوایی و پیش بینی مواردی در جهت تحقق بخشیدن به این اهداف میﺗﻮاﻧﺪ راهگشای بسیاری از معضلات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻃﺮاﺣﻲ و ﺳﺎﺧﺖ مساکن ﺟﺪﻳﺪ، بازسازی مساکن فرسوده، بهره برداری بیشتر از انرژی های تجدیدپذیر، انطباق بهتر با محیط زیست و در نهایت موجب هویت یافتن معماری در هر اقلیم و زمینه ساز آسایش افراد باشد. روش: برای دستیابی به هدف پژوهش حاضر که بررسی آسایش زیست اقلیمی مساکن جدید شهر آباده است، از داده های ماهانۀ دورۀ آماری (1363 تا 1392) ایستگاه سینوپتیک شهر آباده به روش تحلیلی – توصیفی بهره گرفته شد. سپس برای تعیین محدودۀ آسایش حرارتی مساکن جدید بر اساس روش ﺗﺠﺮﺑﻲ ﺷﺎﺧﺺ بیوکلیماتیک ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ ماهونی، تعداد 170 بنا با استفاده از روش کوکران به عنوان نمونه انتخاب گردید. یافته ‎ها: نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که به دلیل قرار گرفتن دمای ماه های مهر تا اردیبهشت در گروه شاخص خشکی (3A) و وجود شرایط اقلیمی سرد در محیط، بهتر است کشیدگی بنا در جهت جنوب شرقی – جنوب غربی باشد. همچنین با توجه به اینکه در تمام ماه های سال نوسان بیش از 10 درجۀ سانتی گراد بین دمای روز و شب وجود دارد و رطوبت نسبی در گروه شاخص خشکی (1A) قرارمی گیرد، بهتر است بازشوها ابعادی در حدود 10 تا 20 درصد مساحت دیوار داشته باشند. در ماه تیر به دلیل داشتن روزهای گرم و شب های معتدل و نوسان بیش از 10 درجۀ سانتی گراد دمای هوا، بهتر است فضایی برای خوابیدن در فضای آزاد (خارج از بنا)، پیش بینی شود. نتایج: دست یافته های حاصل از بررسی معماری مساکن جدید شهر آباده بیانگر جهت گیری غالب شمالی-جنوبی بنا، ضخامت کم دیوارها، عدم تناسب بین اندازۀ پنجره و مساحت دیوار و کم رنگ شدن حضور عناصر معماری (حیاط، ایوان، بالکن، حوض و باغچه) در این بناها است که این امر زمینه ساز عدم تطابق معماری با اقلیم منطقه و در نهایت عدم آسایش اقلیمی ساکنین بنا در اغلب اوقات سال است.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3012_4cd38c630c7f996a478834eebec66ebe.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Spatial distribution Patterns analysis of vandalism, and explanation its associated factors in Jiroft city الگویابی پراکنش ‌فضائی وندالیسم و تبیین عوامل همپیوند آن نمونه پژوهشی: شهر جیرفت 45 25 3116 10.22103/JUSG.2021.2045 FA امیرحمزه شهبازی استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدن، ایران. علیرضا شهبازی استادیار جغرافیای طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. Journal Article 2021 02 17 Objective: The phenomenon of vandalism destroys urban equipment, public property and buildings, or citizens and urban landscapes. This research pursues three goals; that include: analysis of the extent and severity of vandalism in the city of Jiroft, analysis of the spatial distribution of vandalism and explanation of factors associated with vandalism. Methods: This is an applied, descriptive-analytical, survey study with a sample size of 383 citizens aged 15 years and older in Jiroft. Which data was collected through two-stage random sampling and a research made questionnaire with 7 Likert options. Also, Kolmogorov-Smirnov, Shapiro-Wilk, Kruskal-Wallis, Chi-square, test, and cross-tabulated analytical models have been used. Results: Based on the non-parametric "test" model, the prevalence and severity of vandalism in Jiroft is moderate. However, the spatial distribution of vandalism in the neighborhoods of Jiroft, based on the results of nonparametric Kruskal-Wallis model, is very heterogeneous and has very significant differences. Meanwhile, the supplementary test "Middle-Kruskal-Wallis test" revealed that the rate and severity of vandalism in the five districts of Jiroft, by the independent variable "social, economic and physical-spatial status" in each of the five areas can be It is prediction and explanation. Conclusion: First, the prevalence of vandalism in Jiroft based on citizens' judgments is moderate (not severe). But the spatial distribution of the phenomenon of vandalism at the five district is significantly different. The results showed; in the five districts of Jiroft, the highest prevalence of vandalism is in the calroud area and then in the Behjerd area. The lowest incidence of vandalism is seen in Beheshti and then Raja'i district, although Golbahar districts was moderate. Subsequent tests showed that the status of social (components of education and health), economic (components of employment and economy) and physical-spatial (components of services and facilities and urban equipment) in each of the five areas of Jiroft, predicting the rate and severity of occurrence Vandalism is in these districts. تبیین موضوع: پدیده وندالیسم، تجهیزات شهری، اموال و ابنیه عمومی یا شهروندان و چشم‌اندازهای شهری را تخریب و ناکارآمد می‌کند. این پژوهش سه هدف را که عبارتند از: تحلیل میزان و شدت وندالیسم در کل شهر جیرفت، واکاوی پراکنش فضائی وندالیسم و تبیین عوامل هم‌پیوند با وندالیسم، دنبال می‌کند. روش: این پژوهش کاربردی، توصیفی-تحلیلی‌، پیمایشی، با جامعه هدف 377 نفری از شهروندان 15ساله و بیشتر جیرفت است که با نمونه‌برداری تصادفی دو‌مرحله‌ای و پرسشنامه ‌محقق‌ساخته و طیف 7 گزینه‌ای لیکرت، گردآوری شده است. از مدلهای تحلیلی: کولموگروف-اسمیرنوف، شاپیرو ویلک، کروسکال‌والیس، کای‌دو، آزمون‌نشانه و جدول‌ متقاطع بهره‌گیری شده است. یافته‎ ها: بر پایه نتایج مدل ناپارامتریک «آزمون‌نشانه»، میزان و شدت شیوع وندالیسم در جیرفت در حد متوسط است. لیکن، پراکنش فضائی پدیده وندالیسم در سطح محله‌های شهر جیرفت، بر پایه نتایج مدل ناپارامتریک کروسکال‌والیس، خیلی ناهمگن و دارای تفاوتهای بسیار معنی‌د‌اری می‌باشد. این در حالی است که، آزمون تکمیلی تست میانه -کروسکال والیس، آشکار نمود، میزان و شدت بروز وندالیسم در نواحی پنجگانه شهر جیرفت، توسط متغیر مستقل، تراز اجتماعی، اقتصادی و کالبدی این نواحی پنجگانه قابل پیش‌بینی و تبیین است. نتایج: اولاً، میزان شیوع پدیده وندالیسم در جیرفت بر مبنای قضاوت شهروندان در حد متوسط (نه شدید) می‌باشد. لیکن پراکنش فضائی پدیده وندالیسم در سطح نواحی پنجگانه به گونه‌ای معنی‌دار بسیار متفاوت می‌باشد. نتایج نشان داد؛ در نواحی پنجگانه جیرفت، بالاترین میزان شیوع وندالیزم در ناحیه کلرود و سپس ناحیه بهجرد وجود دارد. کمترین میزان بروز وندالیسم در ناحیه بهشتی و سپس ناحیه رجائی دیده می‌شود، البته ناحیه گلبهار در حد متوسط بود. آزمونهای بعدی نشان داد، وضعیت سطح اجتماعی (مؤلفه‌های آموزش و بهداشت)، اقتصادی (مؤلفه‌های اشتغال و اقتصاد) و کالبدی (مؤلفه های خدمات و تأسیسات و تجهیزات شهری) هریک نواحی پنجگانه شهر جیرفت، به گونه‌ای پیش‌بینی کننده میزان و شدت بروز وندالیسم در این نواحی است.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3116_e851393b8af600e6f9a6525c04df2484.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 The role of urban physical environment in the general health quality of citizens (Case study: Kerman city) نقش محیط کالبدی شهر در سلامت عمومی شهروندان (مطالعۀ موردی: شهر کرمان) 63 47 3126 10.22103/JUSG.2021.2046 FA مهدی صداقت استادیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران علیرضا صادقی نیا استادیار گروه علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2021 04 23 Objective: Urban spaces have a great impact on the public health of citizens. Almost research on the relationship between the urban physical environment and citizens 'health has relied solely on assessing citizens' perceptions of the urban environment. In this article, the relationship between the general health quality (GHQ) of citizens' and the measured physical environment aspects of the city has been investigated. Methods: The present research is applied in terms of purpose and is field method in terms of nature and method. For this purpose, after literature reviewing, in the first stage, the sample size was determined using Cochran's random method and in the second stage, using hierarchical cluster sampling method and georeference questionnaire technique, survey data of GHQ from 384 citizens of Kerman were Collected in 2019. Also, with the formation of the statistical block of the general population-housing census in 2016 in the GIS, the characteristics of the physical environment of Kerman, including; The variables of residential density(RD), ground commercial density(GCD), street conecection density(SCD) and green space density(GSD) and land use mixing ratio(LUMR) and walk-ability index were calculated. Finally, the partial correlation values of Kerman urban form variables with the values of general health quality index were estimated and analyzed. Results: Partial correlation between GHQ values had a significant positive relationship with age and gender and a significant negative relationship with education. Also, the values of GHQ index had a significant negative relationship with the values of urban physical environment indexes. Spatially, the green space density showed a completely significant correlation with GHQ index. Conclusion: The present study demonstrates the hypothesis that the design of an urban environment is significantly related to the GHQ of citizens. The results emphasize that increasing the density of local ground commercial space, land use mixing ratio, more roads connectivity by increasing the walk-ability index and especially the development of green space are among the interventions that can improve the GHQ. تبیین موضوع: فضاهای شهری تأثیر زیادی بر سلامت عمومی شهروندان دارند. تا به امروز، تقریباً همه تحقیقات درباره رابطه محیط کالبدی شهر و سلامت شهروندان تنها بر ارزیابی ادراک شهروندان از محیط شهری متکی بوده است. در مقاله حاضر ارتباط کیفیت سلامت عمومی شهروندان با جنبه‌های عینی اندازه‌گیری شده محیط کالبدی شهر با در نظر گرفتن متغیرهای جمعیت بررسی شده است. روش: تحقیق حاضر به لحاظ هدف توسعه‌ای و به لحاظ روش میدانی می‌باشد. بدین منظور پس از مرور ادبیات تحقیق در مرحله اول حجم نمونه با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی کوکران تعیین و در مرحله دوم با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای سلسله مراتبی و با تکنیک پرسشنامه زمین مرجع، داده‌های نظرسنجی پرسشنامه‌کیفیت سلامت عمومی شهروندان کرمانی از 384 نفر پاسخگو در سال 1398 گردآوری گردید. همچنین با تشکیل پایگاه داده بلوک آماری سرشماری عمومی نفوس–مسکن سال 1395 در سیستم اطلاعات جغرافیایی ویژگیهای محیط کالبدی شهر کرمان از جمله؛ متغیرهای تراکم مسکونی، تراکم تجاری همکف، تراکم تقاطع معابر و تراکم فضای سبز و شاخص‌های نسبت اختلاط کاربری زمین و قابلیت پیاده‌روی محاسبه شد. در نهایت مقادیر همبستگی جزئی متغیرهای فرم شهری کرمان با مقادیر شاخص کیفیت سلامت عمومی شهروندان برآورد و تحلیل گردید. یافته ها: برآورد همبستگی جزئی بین مقادیر کیفیت سلامت عمومی با سن رابطه مثبت معنادار و با تحصیلات رابطه منفی معنادار داشته است. همچنین مقادیر شاخص کیفیت سلامت عمومی با مقادیر تراکم تجاری همکف، تراکم تقاطع‌ها و نسبت اختلاط کاربری زمین ارتباط معناداری داشته است. شاخص قابلیت پیاده روی نیز که از ترکیب فاکتورهای شکل شهری بدست آمد ارتباط معناداری با شاخص کیفیت سلامت عمومی داشت. در این میان متغیر تراکم فضای سبز شهری با شاخص کیفیت سلامت عمومی شهر کرمان همبستگی کاملاً معناداری را ارائه نمود. نتایج: تحقیق حاضر مبین این فرضیه است که طراحی محیط کالبدی شهر به طور قابل توجهی با سطح کیفیت سلامت عمومی شهروندان کرمانی مرتبط است. نتایج بر این تأکید دارند که افزایش تراکم فضای تجاری همکف محلی، نسبت اختلاط کاربری زمین، اتصال بیشتر معابر به یکدیگر از جمله مداخلاتی است که می‌تواند با ارتقاء شاخص قابلیت پیاده‌روی محلات در کنار توسعه فضای سبز شهری کیفیت سلامت عمومی شهروندان را بهبود بخشد.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3126_8c365dd114fe32f6a5ab8e0bb2a10926.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 An Analysis of Local Community’s Attitude toward Effects of Tourism (Case study: Naqsh-e Jahan Neighborhood, Isfahan city) تحلیل نگرش جامعۀ محلی نسبت به اثرات گردشگری (مطالعۀ موردی: محلۀ نقش جهان شهر اصفهان) 85 65 3128 10.22103/JUSG.2021.2047 FA نرگس وزین استادیار دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران حسین مختاری هشی استادیار دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران احمد طاهری دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری، دانشگاه اصفهان، ایران. Journal Article 2021 05 03 Objective: Understanding the attitude of the local community in relation to tourism development is an important step in the development of sustainable tourism. Therefore, it is necessary to assess the attitude of the local community on tourism development in order to plan properly for the future. The present study aims to investigate and analyze the residents’ attitudes of the Naqsh-e Jahan neighborhood in Isfahan towards tourism. Methods: Descriptive-analytical method was used and information was collected with questionnaire and interview technique. Data analyzed using descriptive and inferential statistical methods, also qualitative research method. Results: The results indicated that local residents welcome the tourism development. Because the tourism development leads to the improvement of economic, social and physical conditions in the neighborhood. But locals are skeptical of some aspects of tourism development, such as crime, and believe that tourism development could lead to some anomalies. Also, based on the analysis of the interview, 28 strategies in 7 categories to increase satisfaction by the local community were obtained, including job capacity development, capital attraction, participatory planning, strengthening the interaction of the host and guest community, culture building, strengthening urban security and strengthening neighborhood infrastructure. Conclusion: The spread of tourism benefits to the whole neighborhood will not only create satisfaction in the local community for tourism, but also with hospitality and providing better services to the guest community will play an effective role in the ultimate satisfaction of tourists. تبیین موضوع: شناخت نگرش جامعه محلی در رابطه با توسعه گردشگری گامی مهم در توسعه‌ گردشگری پایدار محسوب می‌شود. لذا ارزیابی نگرش جامعه محلی در مورد توسعه گردشگری جهت برنامه ریزی مطلوب برای آینده ضروری است. هدف تحقیق حاضر تحلیل نگرش ساکنان محله تاریخی- گردشگری نقش جهان در شهر اصفهان نسبت به گردشگری، و ارائه راهکارهای مناسب جهت افزایش رضایت ساکنان محله نسبت به توسعه گردشگری می‌باشد. روش: روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی_تحلیلی است و برای گردآوری داده ها از ابزار پرسشنامه (برای سنجش نگرش) و مصاحبه (ارائه راهکار) استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق ساکنان محله نقش جهان می باشند که براساس تعداد ساکنان محله و با فرمول کوکران 366 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند، و دیدگاه آنها نسبت به گردشگری ارزیابی شد. از این تعداد 60 نفر برای انجام مصاحبه و ارائه راهکار مشارکت کردند. برای تجزیه و تحلیل داده های حاصل از پرسشنامه از روشهای آماری تی تک نمونهای و تحلیل عاملی و برای ارائه راهکار از روش تحلیل محتوا استفاده شد. یافته ‎ها: نتایج نشان می دهد از دیدگاه جامعه محلی در محله نقش جهان اثرات مثبت گردشگری بیش از منفی بوده و جامعه میزبان نسبت به گردشگری رضایت نسبی دارند. بیشترین تأثیر مثبت بر حوزه های زیباسازی فضای شهری و فرصت اشتغال و تأثیر منفی در حوزه ازدحام جمعیت ارزیابی شد. از تحلیل مصاحبه 28 راهکار قابل عملیاتی در قالب 7 مقوله شامل توسعه ظرفیت های شغلی، جذب سرمایه، برنامه ریزی مشارکتی، تقویت تعامل جامعه میزبان و مهمان، فرهنگ سازی، تقویت امنیت شهری و تقویت زیرساخت های محله برای افزایش رضایتمندی جامعه محلی بدست آمد. نتایج: تسری منافع حاصل از گردشگری به کل محله، هم باعث ایجاد رضایتمندی جامعه محلی نسبت به گردشگری خواهد شد و هم با ارائه خدمات مطلوب تر به جامعه مهمان در رضایتمندی نهایی گردشگران، نقش مؤثری خواهد داشت.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3128_31b7451bf54624894792325cc73d8da1.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Spatial analysis of urban poverty model with emphasis on social indicators and factors affecting its organization, a case study: Ardabil City تحلیل فضایی الگوی فقر شهری با تأکید بر شاخص های اجتماعی و عوامل مؤثر بر سازمان‌یابی آن، مطالعه موردی: (شهر اردبیل) 107 87 3127 10.22103/JUSG.2021.2048 FA رسول قربانی استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. پروین ده ده زاده سیلابی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اردبیل، اردبیل، ایران Journal Article 2021 05 03 Objective: The trend of urbanization in developing countries has been faced with spatial imbalances, polarization of regions and social groups, and unstable urban growth. As the instability caused by this uneven growth has led to the formation of areas of poverty in urban areas. Spatial analysis of these areas determines the extent of deprivation in different areas and prioritizes measures to improve living standards. In this regard, the purpose of this study is to investigate the existing inequalities and show the pattern of poverty in Ardabil urban blocks with emphasis on social indicators during the years 2006 to 2016 and also to investigate the factors affecting the organization of this phenomenon. Methods: The research method is spatial analysis in terms of applied purpose and approach. The statistical population of this research is the legal limits of Ardabil in 2006 and 2016 and the sample size is all the statistical blocks of the mentioned years. In order to collect research data, the information available in the statistical blocks of 2006 and 2016 in Erbil and a questionnaire of academic elites and city managers have been used. To show the situation of social poverty, spatial autocorrelation technique was used using hot spot analysis in Arc / GIS software and to analyze the pattern of social poverty distribution, Moran statistic was used. To analyze the data of the second part of the research (identifying the factors affecting the expansion and spatial organization of social poverty zones), the structural equation analysis model in AMOS software has been used Results: Based on the obtained results, out of 5142 urban blocks in Ardabil in 2006, about 53% were in a very deprived and deprived condition, 26% were in a moderate condition and about 21% were in a well-off condition. In 2016, these percentages are 46, 22, 32 among 6439 urban blocks, respectively, and this also shows that Ardabil urban blocks in terms of social indicators in 2016 compared to 2006 they are in a better situation. Conclusion: Due to the spread of urban poverty in Ardabil over the past decades, empowerment of low-income and poor in the city should be done with a multidimensional perspective (and not just paying attention to the physical dimensions). In this regard, the role of facilitator of the city management system and the realization of bottom-up planning and participatory approach is essential. تبیین موضوع: روند شهری شدن در کشور‌های در حال توسعه با عدم تعادل های فضایی، قطبی شدن مناطق و گروه های اجتماعی و رشد بی قواره شهری مواجه بوده است. به طوری که ناپایداری بوجود آمده از این رشد ناموزون منجر به شکل گیری گستره های فقر در حوزه های شهری شده است. تحلیل فضایی این گستره ها، میزان محرومیت نواحی مختلف را مشخص کرده و الویت اقدامات برای ارتقای سطح زندگی را معلوم می کند. در این راستا هدف پژوهش حاضر بررسی نابرابری های موجود و نشان دادن الگوی فقر در بلوک های شهری اردبیل با تاکید بر شاخص های اجتماعی طی سال های 1385 تا 1395 و همچنین بررسی عوامل موثر بر سازمان یابی این پدیده می باشد روش: روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و رویکرد حاکم بر آن تحلیل فضایی می‌باشد. جامعه آماری این تحقیق محدوده قانونی شهر اردبیل در سال 1385 و 1395 و حجم نمونه نیز تمامی بلوک های آماری سال های مذکور است. برای گردآوری داده‌های تحقیق از اطلاعات موجود در بلوک‌های آماری سال 1385 و 1395 شهر اربیل و پرسشگری از نخبگان دانشگاهی و مدیران شهری استفاده شده است. برای نشان دادن وضعیت فقر اجتماعی از تکنیک خودهمبستگی فضایی با استفاده از تحلیل لکه های داغ در نرم افزار Arc GIS استفاده گردیده است. برای تحلیل الگوی پراکنش فقر اجتماعی نیز از از آماره موران و برای تحلیل داده های بخش دوم پژوهش(شناسایی عوامل تأثیرگذار بر گسترش و سازمان‌یابی فضایی پهنه‌های فقر اجتماعی) نیز مدل تحلیل معادلات ساختاری در نرم‌افزار AMOS استفاده شده است. یافته‎ ها: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده از بین 5142 بلوک شهری در شهر اردبیل در سال 1385، حدود 53 درصد در وضعیت خیلی محروم و محروم، 26 درصد در وضعیت متوسط و حدود 21 درصد در وضعیت برخوردار و کاملا برخوردار قرار داشتند. در سال 1395 نیز این درصدها به ترتیب 46، 22، 32 در بین 6439 بلوک شهری می باشد و این امر نیز نشان دهنده این می‌باشد که بلوک‌های شهری اردبیل از لحاظ شاخص های اجتماعی در سال 1395 نسبت به سال 1385 در وضعیت بهتری قرار دارند. نتایج: با توجه به گسترش پدیده‌ی فقر شهری در شهر اردبیل طی دهه‌های گذشته، توانمندسازی اقشار کم‌درآمد و فقیر شهر در این شهر بایستی با دیدگاه چندبعدی (و عدم توجه صرف به ابعاد کالبدی) صورت پذیرد. در این راستا، نقش تسهیل‌گر نظام مدیریتی شهر و تحقق برنامه‌ریزی پایین به بالا و رویکرد مشارکتی ضروری می‌باشد.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3127_31a192bb5c96323247e7a6e9076c0f27.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Evaluating the effect of security on tourists' loyalty to the destination with emphasis on the mediating role of satisfaction and destination image (Case study: Shiraz foreign tourists) ارزیابی تأثیر امنیت بر وفاداری گردشگران به مقصد با تأکید بر نقش میانجی رضایتمندی و تصویر مقصد (مورد مطالعه: گردشگران خارجی شیراز) 132 109 3129 10.22103/JUSG.2021.2049 FA محمدرضا رضایی دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گروه جغرافیا، دانشگاه یزد، یزد، ایران رضا مرادی رمقانی دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه یزد، یزد، ایران سعیدرضا اکبریان رونیزی دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران احسان لشگری تفرشی استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران. Journal Article 2021 03 22 Objective: One of the most important factors that can affect the loyalty of tourists is the security of the destination. Accordingly, the main purpose of this study is to investigate the effect of security on the loyalty of foreign tourists in Shiraz with the mediating role of satisfaction and destination image. Methods: The present research is applied in terms of purpose and is descriptive and survey based on the nature and method. Research data were collected in the field through a questionnaire. The statistical population of the study is foreign tourists visiting the city of Shiraz in 2019. The sample size was estimated to be equal to 200 tourists according to the Cochran’s formula and a simple random method was used to distribute the questionnaire. Data collected based on descriptive and inferential statistics methods have been analyzed. Results: The results showed that Security with a coefficient of 0.20 directly and with a coefficient of 0.07 with the mediating role of the destination image and with a coefficient of 0.26 with the mediating role of satisfaction has a positive effect on the loyalty of foreign tourists in Shiraz. The overall effect of security on the loyalty of foreign tourists is equal to 0.53. Conclusion: With the increase in the level of security and the improvement of this factor in the city of Shiraz, we will see an increase in the loyalty of foreign tourists to this city, which will lead to the further prosperity of the tourism industry of this city. تبیین موضوع: یکی ﺍﺯ مهم ترین ﻋﻮﺍﻣﻠﻰ ﻛﻪ می تواند وفاداری گردشگران را تحت تأثیر قرار دهد امنیت مقصد می باشد. بر همین اساس هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر امنیت بر وفاداری گردشگران خارجی شهر شیراز با نقش میانجی رضایتمندی و تصویر مقصد است. روش: پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و بر اساس ماهیت و روش، توصیفی از نوع پیمایشی است. اطلاعات ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﺑﺮ اﺳﺎس روش اﺳﻨﺎدی و ﻣﻴﺪاﻧﻲ(ابزار ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ) گردآوری گردید. جامعه آماری تحقیق، گردشگران خارجی بازدید کننده از شهر شیراز در سال 1398 است. حجم نمونه طبق فرمول کوکران معادل 200 گردشگر برآورد گردید. برای توزیع پرسشنامه از شیوه تصادفی ساده استفاده شد. داده های ﮔﺮدآوری ﺷﺪه ﺑﺮ اﺳﺎس روش ﻫﺎی آﻣﺎر ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ و اﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻲ ﻣﻮرد تجزیه و تحلیل ﻗﺮارﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ. یافته ها: امنیت با ضریب 0/20 به صورت مستقیم و با ضریب 0/07 با نقش میانجی تصویر مقصد و با ضریب 0/26 با نقش میانجی رضایتمندی تأثیر مثبتی بر وفاداری گردشگران خارجی شهر شیراز دارد. تأثیر کلی امنیت بر وفاداری گردشگران خارجی نیز برابر با 0/53 است. نتایج: با افزایش سطح امنیت و بهبود این عامل در شهر شیراز شاهد افزایش وفاداری گردشگران خارجی به این شهر خواهیم بود که رونق هر چه بیشتر صنعت گردشگری این شهر را در پی دارد.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3129_1e3104cb1d413b796a70340a38e56316.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Assessing the position of social capital components in the feasibility of regeneration Ineffectual urban texture (Case study: Akhtarabad informal settlement of Karaj City) ارزیابی جایگاه مؤلفه های سرمایۀ اجتماعی در تحقّق پذیری بازآفرینی بافت های ناکارآمد شهری (مطالعۀ موردی: سکونتگاه غیررسمی اخترآباد کرج) 154 133 3130 10.22103/JUSG.2021.2050 FA محمد رحمانی اصل کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران مرضیه افضلی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، استانداری کرمان، کرمان، ایران اصغر حیدری دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران کبری محمدی کارشناس ارشد مخاطرات محیطی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2021 05 21 Objective: The results of the study explain the significant positive relationship between the components of social capital and the feasibility of regeneration in dysfunctional contexts of Akhtarabad neighborhood of Karaj. Also, the results of the study explain the different levels of influence of social capital components on the feasibility of regeneration in dysfunctional contexts of Akhtarabad neighborhood of Karaj. Methods: The present article is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of method. A questionnaire method was used to collect information. The statistical population of the present study is the total population of Akhtarabad neighborhood is 13565 and its sample size is 381. To evaluate the role of social capital in the feasibility of urban regeneration, 6 components of social awareness, social trust, social cohesion, social organization, network and social relations and social participation have been used. Smart PLS and SPSS software were used to analyze the findings. To investigate the relationship between research variables, a structural model at a significant level and to evaluate the role of social capital components on the feasibility of regeneration in dysfunctional contexts, a structural model at the factor load level has been used. Results: The findings of the structural model at a significant level show a value of T statistic greater than 2.58 for all effective variables of the research and a significant relationship at the level of 99% between them. The findings of the structural model of the research at the factor load level show that the six components of social cohesion, network and social relations, social participation, social trust, social awareness and social organization, respectively, with a path coefficient of 0.378, 0.376, 0.331, 0.324, 0.234 and 0.198 are effective on the feasibility of urban regeneration in dysfunctional tissues of Akhtarabad neighborhood of Karaj. Conclusion: The results of the study explain the significant positive relationship between the components of social capital and the feasibility of regeneration in dysfunctional contexts of Akhtarabad neighborhood of Karaj. Also, the results of the study explain the different levels of influence of social capital components on the feasibility of regeneration in dysfunctional contexts of Akhtarabad neighborhood of Karaj. تبیین موضوع: بازآفرینی یکی از رویکردهای توسعه درونزای شهری است که هدف آن ارتقای ابعاد مختلف کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی بافت های شهری می باشد. با توجه به اهمیت بعد اجتماعی در فرایند بازآفرینی شهری پژوهش حاضر به بررسی نقش مؤلفه های سرمایه اجتماعی در تحقق پذیری بازآفرینی در بافت های ناکارآمد در سکونتگاه غیررسمی اخترآباد کرج پرداخته است. روش: مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - تحلیلی می باشد. برای جمع آوری اطلاعات از روش پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق حاضر کل جمعیت محله اخترآباد برابر با 13565 است و حجم نمونه آن 381 می باشد. برای ارزیابی نقش سرمایه اجتماعی در تحقق پذیری بازآفرینی شهری از 6 مؤلفه آگاهی اجتماعی، اعتماد اجتماعی، انسجام اجتماعی، تشکل اجتماعی، شبکه و روابط اجتماعی و مشارکت اجتماعی استفاده شده است. از نرم افزار Smart PLS و SPSS جهت تحلیل یافته ها استفاده شده است. برای بررسی رابطه بین متغیرهای تحقیق از مدل ساختاری در سطح معناداری و برای ارزیابی نقش مؤلفه های سرمایه اجتماعی بر تحقق پذیری بازآفرینی در بافت های ناکارآمد از مدل ساختاری در سطح بار عاملی استفاده شده است. یافته ‎ها: یافته های مدل ساختاری در سطح معناداری نشان دهنده مقدار آماره T بیشتر از 2/58 برای تمامیه متغیرهای اثرگذار و اثرپذیر تحقیق و رابطه معنادار در سطح 99 درصد بین آنها می باشد. یافته های مدل ساختاری تحقیق در سطح بار عاملی نشان می دهد که مؤلفه های 6 گانه انسجام اجتماعی، شبکه و روابط اجتماعی، مشارکت اجتماعی، اعتماد اجتماعی، آگاهی اجتماعی و تشکل اجتماعی به ترتیب با مقدار ضریب مسیرهای 0/378، 0/376، 0/331، 0/324، 0/234 و 0/198 بر تحقق پذیری بازآفرینی شهری در بافت های ناکارآمد محله اخترآباد کرج تأثیرگذار می باشند. نتایج: نتایج تحقیق تببین کننده رابطه معنادار مثبت بین مؤلفه های سرمایه اجتماعی و تحقق پذیری بازآفرینی در باف های ناکارآمد محله اخترآباد شهر کرج می باشد. همینطور نتایج تحقیق تببین کننده سطوح تأثیرگذاری متفاوت مؤلفه های سرمایه اجتماعی بر تحقق پذیری بازآفرینی در بافت های ناکارآمد محله اخترآباد شهر کرج می باشد.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3130_aca8d63cffed8865f67f29a200f294c4.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 A study of the obstacles to the perform of a smart city in the metropolis of Ahvaz from the perspective of chaos theory تدقیقی بر موانع تحقق شهر هوشمند در کلان‌شهر اهواز از منظر نظریۀ آشوب 181 155 3131 10.22103/JUSG.2021.2051 FA محمدعلی فیروزی استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران احمد پوراحمد استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهیار سجادیان دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2021 04 24 Objective: Today, the perform of the smart city as a famous paradigm in the world in order to get rid of the growing problems and complexities caused by widespread urbanization, is more important than ever Therefore, the present study, in order to use the theory of chaos in the framework of the paradigm of complexity and to understand the current complex conditions of the metropolis of Ahvaz in order to achieve a smart city in this metropolis did research. Methods: The present article is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of method. The data collection tool is a researcher-made electronic questionnaire based on a five-point Likert scale; In order to analyze the data, mean statistical tests, one-sample t-test and Friedman ranking were used using SPSS software. The statistical population of the study is experts working in the executive apparatus involved in the urban area of Ahvaz. The statistical sample of this study is 380 samples that were selected by snowball sampling and supervised network. Results, chaos theory prevails in the metropolis and due to extreme weakness in the self-organizing balance component on the one hand and high power in three chaotic components of nonlinear effect, butterfly effect and unknown fascinates, the rule of chaos theory It is a serious obstacle to the realization of a smart city in the metropolis of Ahvaz. Conclusion: Therefore, strengthening the power of organization in the metropolis of Ahvaz is of strategic importance. تبیین موضوع: امروزه، تحقق شهر هوشمند به عنوان پارادایمی مطرح در سطح جهان به منظور رهایی از مشکلات و پیچیدگی های روزافزون ناشی از شهرنشینی گسترده، بیش از پیش مطرح می باشد. پژوهش حاضر نیز، به منظور بهره گیری از نظریۀ آشوب در چارچوب پارادایم پیچیدگی و درک شرایط پیچیدۀ کنونی کلانشهر اهواز در راستای تحقق شهر هوشمند در این کلانشهر به تحقیق پرداخت. روش: مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - تحلیلی می باشد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه الکترونیکی محقق ساخته مبتنی بر طیف پنج درجه ای لیکرت می باشد؛ که در جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری میانگین، t تک نمونه ای و رتبه بندی فریدمن با استفاده از نرم افزار spss بهره گرفته شده است. جامعۀ آماری پژوهش کارشناسان شاغل در دستگاه های اجرایی دخیل در حیطۀ شهری اهواز می باشند. نمونۀ آماری این پژوهش، 380 نمونه است که با روش نمونه گیری گلوله برفی و شبکه ای نظارت شده انتخاب گردیدند. یافته ‎ها: بر اساس یافته های تحقیق، نظریۀ آشوب در کلانشهر حاکمیت داشته و به سبب ضعف مفرط در مؤلفۀ تعادل بخش خودسازماندهی از یکسو و توان بالا در سه مولفۀ آشوبناک اثر غیرخطی، اثر پروانه ای و مجذوب کننده های ناشناس، حاکمیت نظریۀ آشوب مانعی جدی در راستای تحقق شهر هوشمند در کلانشهر اهواز می باشد. نتایج: بنابراین جهت مدیریت بهینۀ استقرار شهر هوشمند در کلانشهر اهواز ، برنامه ریزی دقیق برای ارتقای مؤلفۀ تعادل بخش خودسازماندهی در مقابل شناخت دقیق از سه مولفۀ آشوبناک اثر غیرخطی، اثر پروانه ای و مجذوب کننده های ناشناس و ضرورت دارد.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3131_a4120b5e276773e11ff26e3d1e1bfddf.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 The challenges of urban land use detection emphasizing the use of inefficient (Case study: area 8 of Kerman) تحلیل فضای کالبد شهری با تأکید بر کاربری های ناکارآمد ناحیه هشت شهرکرمان 201 183 3145 10.22103/JUSG.2021.2052 FA محمد رحیمی گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنرکرمان، کرمان، ایران فائزه بزمه دانش آموخته کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران Journal Article 2021 04 29 Objective: Today, taking into account the growing urban development and the imbalance in the distribution of land uses, urban land use management is of great importance. Now that all cities are made up of different uses, all these applications should be in accordance with the rules of urban planning and principles. In the major cities of the world, the provision of urban land use plans is essential in order to balance and interact in the development of different parts of the city. How to deal with these urban urban challenges is an important part of spatial development planning. Some of these challenges specify the requirements for making changes to approved programs, especially in relation to land use. Methods: In this regard, the present study aims to reveal the urban land use challenges with an emphasis on inefficient city uses in the eight district of Kerman. For this study, the analytical-deductive research method has been used. The way to collect documentary, library and field information has been. And the GIS are used to analyze the data. The results of this study show that there is a significant percentage of inefficient use in the Kerman area, Results: the conditions of Kerman's eight urban areas, the major challenges of inefficient land use were identified as follows: occurrence of various types of pollution and potential damage to human health and the environment; In the area, reducing per capita area and lack of access to standard per capita, reduced security and insecurity and some social anomalies, sporadic growth and horizontal development of the city and lack of endogenous development in Kerman. Conclusion: which, along with the social, physical and environmental challenges There are many capabilities that can be used optimally, such as landscaped, abandoned and abandoned land in these spaces that are very low in terms of compatibility, desirability and dependence, an important part of the need for land is due to population growth In the city over time, with the development of endogenous in the city, the horizontal growth of the city of Kerman That has caused a lot of problems. تبیین موضوع: امروزه با توجه به توسعة روزافزون شهرها و عدم تعادل در پراکنش کاربری ها، ساماندهی کاربری اراضی شهری از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. حال با توجه به اینکه همه شهرها از کاربری‌های متفاوت تشکیل شده است، لذا باید تمام این کاربری‌ها از نظر الگوی استقرار مطابق با قوانین و اصول برنامه ریزی شهری باشند. در عمده شهرهای جهان، تهیه برنام های کاربری زمین شهری به منظور ایجاد تعادل و تعامل در توسعه بخش های مختلف شهر امری ضروری به حساب می آید. چگونگی مواجهه با این چالش های کاربری شهری بخش مهمی از برنامه ریزی توسعه فضایی را تشکیل می دهد. برخی از این چالش ها الزامات اعمال تغییراتی را در برنامه های مصوب، به ویژه در ارتباط با کاربری زمین مشخص می کنند. روش: پژوهش حاضر با هدف تحلیل سازمان فضایی کالبدی با تأکید بر کاربری های ناکارآمد شهر در ناحیه هشت شهر کرمان می باشد. برای انجام این مطالعه از روش تحقیق توصیفی _ تحلیلی استفاده شده است. برای تحلیل داده ها از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) استفاده شده است. شیوه جمع آوری اطلاعات اسنادی، کتابخانه ای و میدانی بوده است. یافته ها: با توجه به شرایط ناحیه هشت شهری کرمان عمده ترین چالشهای ناشی از کاربری های ناکارآمد به شرح زیر شناسایی شدند: بروز انواع آلودگی ها و آسیب رسانی بالقوه به سلامت انسان و محیط زیست، کاهش کیفیت کالبدی ناحیه و به وجود آمدن سیمای شهری نامطلوب در ناحیه، کاهش سرانه های ناحیه و عدم دستیابی به سرانه های استاندارد، کاهش امنیت و به وجود آمدن نا امنی و برخی از ناهنجاری های اجتماعی و رشد پراکنده و توسعه افقی شهر و عدم ایجاد توسعه درونزا در شهر کرمان می باشد نتایج: در محدوده ناحیه هشت شهری کرمان، درصد قابل توجهی کاربری های ناکارآمدی وجود دارد که در کنار چالش های اجتماعی، کالبدی و زیست محیطی دارای قابلیت های زیادی هستند که م یتوانند مورد استفاده بهینه قرار گیرند از جمله، اراضی بایر و متروکه در این فضاها که از نظر سازگاری، مطلوبیت و وابستگی در سطح بسیار پایینی قرار دارند، می تواند بخش مهمی از نیاز به زمین ناشی از افزایش جمعیت در شهر را در طول زمان فراهم نماید و با توسعه درونزا در شهر از رشد افقی شهر کرمان که مشکلات عدیدهای را به وجود آورده است جلوگیری شود.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3145_e9fb6513b7da69b953a77f51f09ba334.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Assessing the levels of livability in informal settlements (Case study: Falahat neighborhood, Urmia city) ارزیابی سطح زیست پذیری در سکونتگاه‌های غیررسمی (مطالعۀ موردی: محلۀ فلاحت، شهر ارومیه) 222 203 3146 10.22103/JUSG.2021.2053 FA میرنجف موسوی استاد گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران نیما بایرام زاده کارشناسی‌ارشد برنامه‌ریزی شهری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران سجاد امیدوارفر کارشناسی‌ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. رویا کامل نیا دانشجوی کارشناسی‌ارشد جغرافیا و دفاع مقدس، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. Journal Article 2020 11 16 Objective: Informal settlements face many problems due to lack of proper planning, as they suffer from low service per capita and do not have space to spend their free time. The main purpose of this study is to assess the mental perception of people about the state of living needs and in general the levels of livability in Falahat neighborhood. This neighborhood has poor living conditions due to being marginalized. Methods: The research method is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in nature, which has been collected in the form of documents and field surveys. livability criterias in this study include social, economic and physical and environmental. The statistical population of this study is the residents of Falahat neighborhood of Urmia, which according to the health care center statistics in 1397, has a population of 15,000 people. The Cochran's formula was used for sampling and the sample size is 374, which was randomly distributed. Data analysis was performed quantitatively through statistical methods (one-sample t-test and Friedman test). The validity of the questionnaire was confirmed by experts and the reliability of the questionnaire was confirmed by Cronbach's alpha test with a value of 0.732. Results: Findings show that in the social dimension of the three indicators of medical and health considerations and care, personal and social security and participation and solidarity, in the economic dimension of the index of consumer goods and in the physical and environmental dimensions of the facilities and services of infrastructure, pollution and environmental health, Landscape, green space and wasteland have a moderate level of livability. Also, social, economic, physical and environmental dimensions have the same ranking. Conclusion: The results of the research show that the livability of Falahat neighborhood in Urmia is at a moderate level according to the three dimensions of social, economic and physical and environmental, which requires the adoption of empowerment strategies. تبیین موضوع: سکونتگاه‌های غیررسمی به دلیل رشد دیمی با مشکلات متعددی روبه‌رو هستند به‌طوری‌که از سرانه‌های پایین خدماتی رنج می‌برند و فضایی برای گذران اوقات فراغت ندارند. هدف اصلی این پژوهش ارزیابی ادراک ذهنی افراد از وضعیت تأمین نیازهای زیستی و به‌طورکلی سطوح زیست‌پذیری در محله فلاحت می‌باشد. این محله به دلیل کم‌برخوردار بودن، شرایط زندگی نابسامانی دارد. روش: روش پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر ماهیت توصیفی-تحلیلی می‌باشد که به دو صورت اسنادی و برداشت میدانی به جمع‌آوری اطلاعات پرداخته‌شده است. مؤلفه‌های زیست‌پذیری در این پژوهش شامل مؤلفه‌های اجتماعی، اقتصادی و کالبدی و زیست‌محیطی می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش اهالی محله فلاحت می‌باشد که طبق آمار پایگاه بهداشت در سال 1397، 15000 نفر جمعیت دارد. برای نمونه‌گیری از فرمول کوکران استفاده‌شده است که حجم نمونه 374 نفر به‌دست‌آمده‌ به‌صورت تصادفی در محدوده پخش گردیده است. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات به‌صورت کمی و از طریق روش‌های آماری (آزمون t تک نمونه‌ای و فریدمن) انجام‌گرفته است. روایی پرسشنامه توسط متخصصین و پایایی پرسشنامه از طریق آزمون آلفای کرونباخ با مقدار 0/732 تائید شده است. یافته‎ ها: یافته‌های پژوهش نشانگر این است که در بعد اجتماعی سه شاخص ملاحظات و مراقبت‌های پزشکی و بهداشتی، امنیت فردی و اجتماعی و مشارکت و همبستگی، در بعد اقتصادی شاخص کالاهای مصرفی و در بعد کالبدی و زیست‌محیطی نیز شاخص‌های امکانات و خدمات زیربنایی، آلودگی و بهداشت محیطی، چشم‌انداز، فضای سبز و بایر دارای سطح متوسطی هستند. همچنین ابعاد اجتماعی، اقتصادی و کالبدی و زیست محیطی دارای رتبه‌بندی یکسانی می‌باشند. نتایج: نتایج پژوهش نشانگر این است که وضعیت زیست‌پذیری محله فلاحت ارومیه طبق سه بعد اجتماعی، اقتصادی و کالبدی و زیست‌محیطی در سطح متوسطی قرار دارد که این موضوع نیازمند اتخاذ راهکارهای توانمندسازی می‌باشد.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3146_c9b8508807e9818a4ceceb51a6ce3c42.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Investigating the Impact of the Urban Justice Paradigm on Environmental Inequalities (Case Study: Farahzad, Tehran) واکاوی تأثیر پارادایم عدالت شهری در کاهش نابرابری های محیطی (مطالعه موردی: فرحزاد تهران) 244 223 3171 10.22103/JUSG.2021.2054 FA مهشید تاجدینی گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران منوچهر طبیبیان استاد تمام دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران (نویسنده مسئول) مسعود الهی گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. Journal Article 2021 06 10 Objective: The development of justice in civil societies and overcoming existing inequalities requires the provision of philosophical foundations and the principles of the realization of the concept of urban justice. Efforts to achieve this goal are made by explaining the thinking course of various philosophers on the subject of justice and how to implement its implementation process. Hence, the new paradigm of urban justice is based on the three dimensions of justice (law, ethics, and civilization) and four basic dimensions (substantive, formal, distributive, and structural). Accordingly, the realization of this paradigm in Farahzad Tehran is evaluated. The purpose of this research is to investigate the effect of the urban justice paradigm on decreeing environmental inequalities. Methods: The present research is applied-developmental in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of the research method used. The method of data collection was documentary and field. Also, the statistical population of the study consists of residents, users, experts and city officials.The results were analyzed in SPSS software based on descriptive statistics (qualitative, average, and standard deviation items) and inferential statistics (weighting of Bogardus, one-sample t-test, and Pearson correlation items). Results: The results of the Bogardus scale data indicate a large social distance and an undesirable level of acceptance among the residents of Farahzad. In addition, the data of one-sample t-test and Pearson correlation analysis in Delphi questionnaire and measuring the application of local paradigm of urban justice in the ratified plan of urban-oriented organizing of Farahzad, show the favorable status of this plan in terms of law and ethics against the unfavorable conditions of socialism dimension, from the viewpoint of experts. Conclusion: Therefore, The results of the research indicate the existence of deep gaps and shortcomings in the field of realization of various aspects of urban justice in Farahzad area compared to the surrounding areas. On this basis, the existence of a direct relationship between distributive justice and structural justice in the field of urban justice paradigm is shown. These funds will be adopted and monitored in the formal dimension of urban justice and based on interactive policies. تبیین موضوع: بسط عدالت در جوامع مدنی و غلبه بر نابرابری های موجود، نیازمند تأویل پایه های فلسفی و اصول تحقق پذیری مفهوم عدالت شهری است. اهتمام به انجام این مقصود، از طریق تبیین سیر تفکر اندیشمندان مختلف دربارۀ موضوع عدالت و نحوۀ تحقق فرآیند اجرایی آن صورت میپذیرد. از این روی، پارادایم نوین عدالت شهری، بر مبنای ابعاد سه گانۀ عدالت (قانون، اخلاق و مدنیت) و چهار وجه بنیادین آن (ماهوی، صوری، توزیعی و ساختاری) تدوین می گردد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر پارادایم عدالت شهری بر کاهش نابرابری های محیطی است. امکانسنجی تحقق این پارادایم در قالب موضع فرحزاد تهران صورت می گیرد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی - توسعه ای و از لحاظ روش تحقیق مورداستفاده، توصیفی - تحلیلی است. روش گردآوری داده ها به‌صورت اسنادی و میدانی بوده است. همچنین، جامعۀ آماری پژوهش، متشکل از ساکنین، کاربران، متخصصین و مسئولین شهری بوده است. یافته های حاصل، در نرم افزار SPSS و بر مبنای آمار توصیفی (گویه های کیفی، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (وزندهی به گویه های بوگاردوس، آزمون تیتک نمونه ای و همبستگی پیرسون) تحلیل شده است. یافته ‎ها: یافته های حاصل از داده های مقیاس بوگاردوس، بیانگر وجود فاصلۀ اجتماعی زیاد و میزان نامطلوبی از پذیرش افراد، میان ساکنین فرحزاد است. همچنین، داده های آزمون تیتک نمونهای و تحلیل همبستگی پیرسون در پرسشنامۀ دلفی و سنجش میزان کاربست پارادایم محلی عدالت شهری در طرح مصوب «ساماندهی محور شهری فرحزاد» مبین وضعیت مطلوب این طرح در ابعاد قانون محوری و اخلاق مداری، در برابر شرایط نامطلوب بُعد اجتماع گرایی از دیدگاه متخصصین است. نتایج: نتایج پژوهش، مبین وجود شکاف و کاستی عمیق در زمینۀ تحقق وجوه مختلف عدالت شهری در محدودۀ فرحزاد نسبت به مناطق اطراف می باشد. بر این مبنا، وجود ارتباط مستقیم میان عدالت توزیعی و عدالت ساختاری را در زمینۀ تحقق پارادایم عدالت شهری نمایان میگردد. این وجوه، در بٌعد صوری عدالت شهری و بر مبنای سیاست های تعاملی اتخاذ و پایش خواهند شد.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3171_64bea55ce1e078da215e89ecbbdd6b18.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Analysis of Vitality of Urban Commercial Streets, Case Study: Nobahar Boulevard in Kermanshah تحلیلی بر سرزندگی خیابان های تجاری شهری، نمونه مطالعه: بلوار نوبهار شهر کرمانشاه 265 245 3183 10.22103/JUSG.2021.2055 FA احسان حیدرزاده استادیار شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران محمدرضا حقی استادیار شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2021 03 29 Objective: At present, Kermanshah, as the largest Kurdish city in Iran and the center of the province, has failed to realize vibrant urban spaces. Of course, Nobahar Street is one of the few spaces in this city that is considered somewhat lively. The present study aims to analyze the vitality of this street. Methods: This study is analytical-interpretive. At first, vitality indices were extracted from valid researches and were arranged in the form of a questionnaire. The validity of the questions has been confirmed by receiving the opinion of experts and the reliability by calculating Cronbach's alpha (0.806). The statistical population includes all citizens of Kermanshah who have visited Nobahar Street for commercial and entertainment. The sample size was based on Cochran's formula of 384 items, which is approximately 400. The sampling method is simple random. Data analysis was performed using factor analysis and linear multivariate regression model. Results: Findings show that 38 indicators represent the vitality of an urban shopping street that are categorized in 8 factors including "Walkability", "Space to Stay", "Invigorating", "Shopping Convenience", "Accessibility", "Inclusiveness", "Flexibility" and "Memorable". Meanwhile, the two factors of Walkability and Space to Stay have the greatest impact on people's satisfaction with the vitality of a commercial street. Conclusion: In the case of Nobahar Street, it was observed that although this street has a good vitality, dissatisfaction is evident in two factors: "Accessibility" and "Inclusiveness ". Therefore, strategies in this regard are presented. تبیین موضوع: در حال حاضر شهر کرمانشاه به عنوان بزرگترین شهر کُردنشین کشور و مرکز استان، در تحقق فضاهای شهری سرزنده ناموفق عمل نموده است. البته خیابان نوبهار جزو معدود فضاهای این شهر است که به سبب حضور پُر جنبت و جوش مردم، تا حدودی سرزنده قلمداد میشود. لذا پژوهش حاضر تلاش دارد با تحلیل وضعیت این خیابان، ضمن ارائه راهبردهایی پیشنهادی برای آن، راه را برای ارتقای سرزندگی سایر فضاهای شهری کرمانشاه، روشن و هموار نماید. روش: پژوهش حاضر تحلیلی-تفسیری است. لذا ابتدا شاخص های سرزندگی از پژوهش های معتبر داخلی و خارجی استخراج شده و به صورت سؤالات پرسشنامه ای تنظیم شده اند. روایی سوالات با دریافت نظر کارشناسان و پایایی با محاسبه آلفای کرونباخ (0/806) مورد بررسی و تایید قرار گرفته است. جامعه آماری شامل کلیه شهروندان کرمانشاهی است که برای خرید یا تفریح به خیابان نوبهار مراجعه داشته اند. حجم نمونه نیز بر مبنای فرمول کوکران 384 مورد بوده است که به تقریب 400 در نظر گرفته شده است. همچنین نمونه گیری به صورت تصادفی ساده صورت پذیرفته است. تجزیه و تحلیل دادهها در نرم افزار SPSS و به کمک مدل های تحلیل عاملی و رگرسیون چند متغیره خطی انجام گرفته است. یافته ‎ها: یافته های پژوهش نشان می دهد حدود 38 شاخص، نمایانگر سرزندگی یک خیابان تجاری شهری هستند که در قالب 8 عامل شامل «پیاده مداری»، «فضایی برای ماندن»، «نشاط بخشی»، «راحتی خرید»، «دسترس پذیری»، «همه شمولی»، «انعطاف پذیری» و «خاطره انگیزی» دسته بندی می شوند. در این میان، دو عامل پیاده مداری و فضایی برای ماندن بیشترین تاثیر را بر جلب رضایت مردم از سرزندگی یک خیابان تجاری دارند که باید مورد توجه برنامه ریزان و طراحان شهری قرار گیرد. نتایج: اگرچه خیابان نوبهار در شهر کرمانشاه از سرزندگی نسبتا مطلوبی برخوردار است اما نارضایتی مراجعه کنندگان در دو عامل «دسترس پذیری» و «همه شمولی» مشهود است. از همین رو، در انتهای مقاله، راهبردهایی برای ارتقاء این دو عامل ارائه شده است.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3183_aefd0062a8466bf7703e30c3d9d29344.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 Explaining the ecological citizenship approach in promoting environmental health (Case study: district 1 of Tehran metropolis) تبیین رهیافت شهروندی بوم‌شناختی در ارتقاء سلامت محیط‌زیست (مطالعۀ موردی: محلات منطقه یک کلان‌شهر تهران) 287 267 3184 10.22103/JUSG.2021.2056 FA اردلان حسینی کارشناسی ارشد شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران (و مدیرعامل مهندسین مشاور آسوشهر میدیا) محسن معروفی کارشناس ارشد برنامه‌ریزی رفاه اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران طاهر پریزادی استادیار گروه آموزشی جغرافیای انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2021 04 29 Objective: The use of collaborative approaches in the level of community to promote environmental health is a fundamental method for solving environmental issuses in metropolises. Ecological citizenship as a new approach to citizen participation in the urban environment plays an critical role in achieving urban environmental health at metropolitan neighborhoods. The main objective of this study is to explain the ecological citizenship approach in promoting the urban environmental health indicators at the local community level in Tehran metropolitan area Methods: Required data were collected in a survey area at the level of 26 neighborhoods in a metropolitan area of Tehran. A sample of 383 questionnaires was determined through the Cochran formula and distributed in a quotient manner to the population over 18 years of age in each neighborhood. The collected data were analyzed by SPSS software using correlation and regression tests. Results: The results of the study indicate that the neighborhoods of area 1 have a relatively good status in terms of ecological citizenship and urban environmental health promotion. Also, the results indicate that the indicators of the two variables have a positive correlation. Finally, the regression model shows that the variables of ecological citizenship explain the environmental health promotion variable. Ecological partnership with 0.616, ecological belief with 0.303 and ecological awareness with 0.133 have the highest amount in explanation of urban environmental health promotion variable, which indicates that in order to promote environmental health of urban neighborhoods, this index Special attention should be paid. Conclusion: The results of the present study show that in order to promote the environmental health of urban areas, special attention should be paid to these indicators. تبیین موضوع: استفاده از رویکردهای مشارکتی در قالب اجتماعات محلی جهت ارتقاء سلامت محیط‌زیستی، پاسخی ریشه‌ای به حل مشکلات محیط‌ زیستی کلان‌شهرها است. شهروندی بوم‌شناختی به‌عنوان جدیدترین رهیافت مشارکت شهروندی در حوزه محیط‌زیست شهری نقش مهمی در دستیابی به‌سلامت محیط‌زیست شهری در سطح محلات کلان‌شهرها بازی می‌کند. هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین رهیافت شهروندی بوم‌شناختی در ارتقاء شاخص‌های سلامت محیط‌ زیست شهری در سطح محلات منطقه یک کلان‌شهر تهران است. روش: روش پژوهش این مقاله کمی- پیمایشی بوده که داده‌های مورد نیاز از طریق پرسشنامه گردآوری شد. جامعه آماری شامل 26 محله منطقه یک کلان‌شهر تهران بوده و نمونه آماری که از طریق فرمول کوکران محاسبه شد، تعداد 383 بود و به شیوه سهمیه‌ای به نسبت جمعیت بالای 18 سال در هر محله توزیع گردید. داده‌های جمع‌آوری‌شده به‌وسیله شاخص‌های توصیفی و آزمون تی تک نمونه‌ای در محیط نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. یافته‎ ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که محلات منطقه یک از نظر دو متغیر شهروندی بوم‌شناختی و ارتقاء سلامت محیط‌زیست شهری از وضعیت نسبتاً خوبی برخوردارند. همچنین نتایج حاکی از آن است که شاخص‌های دو متغیر دارای همبستگی مثبت هستند. در نهایت مدل رگرسیونی نشان می‌دهد که شاخص‌های متغیر شهروندی بوم‌شناختی تبیین کننده متغیر ارتقاء سلامت محیط‌ زیست شهری است. مشارکت بوم‌شناختی با 0/616 ، باور بوم‌شناختی با 0/303 و آگاهی بوم‌شناختی با 0/133 بیشترین مقدار در تبیین متغیر ارتقاء سلامت محیط‌زیست شهری را به خود اختصاص داده‌اند. نتایج: نتایج تحقیق حاضر نشان می‌دهد جهت ارتقاء سلامت محیط‌ زیست محلات شهری باید به این شاخص‌ها توجه ویژه‌ای شود.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3184_0e9c6e2c9120ff29ca715b365127e0d6.pdf

دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 2 2021 09 23 An Analysis of Kashan Tourism Drivers with Emphasis on Social Capital Performance تحلیلی بر پیشران های توسعه گردشگری شهر کاشان با تأکید بر عملکرد سرمایه اجتماعی 310 289 3187 10.22103/JUSG.2021.2057 FA صدیقه کیانی سلمی عضو هیات علمی گروه جغرافیا و اکوتوریسم، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. محسن شاطریان گروه آموزشی جغرافیا و اکوتوریسم دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. فاطمه حبیبی بیرون دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. Journal Article 2021 04 15 Objective: The concept of social capital has been proposed as a cross-disciplinary concept in social and economic analysis of community development, especially tourism development. Thus, the research was conducted to investigate the role and impact of social capital on tourism development in Kashan. Methods: he present article is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of method. The statistical population of the study is 308476 citizens of Kashan. The sample size was calculated using the Cochran's formula to 322 people. Data collection is a combination of descriptive and field information. The research tool is a researcher-made questionnaire with 85 variables. The software used is SPSS and AMOS, which are used for t-test, Pearson correlation coefficient and structural equation modeling. The validity of the research instrument has been confirmed by experts and its reliability has been confirmed by using Cronbach's alpha coefficient of 0.821. Results: The results of t-test with a significance level of less than 0/05 evaluated the situation of social capital in Kashan as appropriate. The result of using structural equation modeling to identify the most effective factor in explaining social capital among Kashan citizens indicates the highest load The factor is 0/99 for the social awareness index. The most important factors driving tourism development is the comfort index with a regression weight of 0.94. Achieving a correlation coefficient of 0/34 at the 99% confidence level indicates a direct and positive relationship between social capital and tourism development. Conclusion: Confirming the relationship between improving social capital and tourism development emphasizes the need for planning to build trust in the performance of government employees among local communities and build public trust in social institutions in order to strengthen social capital as a key driver in improving and developing tourism in Kashan. تبیین موضوع: مفهوم سرمایه اجتماعی به عنوان یک مفهوم فرا رشته ای در تحلیل های اجتماعی و اقتصادی توسعه جوامع به ویژه توسعه گردشگری مطرح شده است. به این ترتیب پژوهش با هدف بررسی نقش و تأثیر سرمایه اجتماعی بر توسعه گردشگری شهر کاشان انجام شده است. روش: مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - تحلیلی می باشد. جامعه آماری تحقیق، شهروندان شهر کاشان به تعداد 308476 نفر است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران به تعداد 322 نفر محاسبه شده است. گردآوری داده ها به صورت ترکیبی از مطلعات توصیفی و میدانی است. ابزار تحقیق، پرسشنامه ای محقق ساخته با 85 متغیر است. نرم افزارهای مورد استفاده SPSS و AMOS است که با استفاده از آن ها، آزمون های آماری تی، ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری صورت گرفته است. روایی ابزار تحقیق با بهره گیری از نظر متخصصان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به به مقدار 0/821 مورد تأیید قرار گرفته است. یافته ها: نتایج آزمون تی با سطح معناداری کمتر از 0/05 وضعیت سرمایه اجتماعی در شهر کاشان را مناسب ارزیابی کرده است.. نتیجه کاربرد مدلسازی معادلات ساختاری برای شناسایی اثرگذارترین عامل در تبیین سرمایه اجتماعی در بین شهروندان کاشان، نشانگر کسب بالاترین بار عاملی به میزان 0/99 برای شاخص آگاهی اجتماعی است. مهمترین عوامل رونق دهنده توسعه گردشگری، شاخص آسایش به مقدار وزن رگرسیونی 0/94 است. کسب ضریب همبستگی 0/34 در سطح اطمینان 99 درصد گویای رابطه مستقیم و مثبت بین سرمایه اجتماعی و توسعه گردشگری است. نتایج: تأیید ارتباط بین بهبود سرمایه اجتماعی با توسعه گردشگری ضرورت برنامه ریزی برای اعتمادسازی به عملکرد کارکنان دولت در بین جوامع محلی و بسترسازی اعتماد مردم به نهادهای اجتماعی را در راستای تقویت سرمایه اجتماعی به عنوان پیشرانی کلیدی در بهبود و توسعه گردشگری شهر کاشان گوشزد می نماید.

https://jusg.uk.ac.ir/article_3187_f9793a52b71d731a432ede9489191b4a.pdf