دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 8 1 2021 03 21 Spatial preferences of the creative class as driving forces to development in metropitan Areas; Case study of Tehran metropolis ترجیحات فضایی طبقة خلاق به مثابه پیشران توسعة کلان‌شهرها؛ مورد پژوهی کلانشهر تهران 193 220 2862 10.22103/JUSG.2021.2039 FA مینا سعیدی کارشناس ارشد برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. سحر ندائی طوسی استادیار گروه برنامه‌ریزی و طراحی شهری و منطقه‌ای، دانشگاه شهید بهشتی، تهران ایران. Journal Article 2020 05 19 In the age of globalization and competitiveness of urban centers, the creative class is considered as one of the main drivers of growth and development of metropolitan areas. In this regard, the recruitment and maintenance of this social group, by identifying and evaluating their spatial preferences, has been included in the agenda of spatial development planning of cities and metropolitan areas. Accordingly, the aim of the present study is to (1) explain the relationship between the creative class as driving forces and growth and development as an achievement and also (2) identify the various spatial preferences of creative classes of Tehran metropolis to allocate residential, leisure, activity and communication needs. <br /> The combined methodology (qualitative and quantitative) has been used in this article; In collecting information, the methods of documentary, statistical and social analysis were used in the form of interviews and questionnaires, and in the classification of creative groups, the scenario method was used. The high correlation between the share of creative manpower and the value-added output confirms this claim. Similarly, the analysis makes it possible to identify four distinct groups: naturalistic, urbanist, knowledge-based, and artistic, depending on the differences in the characteristics of the activity and the spatial preferences of the creative class. Creating and maintaining a creative class in the metropolis of Tehran requires identifying the differences, features, and preferential spatial preferences of each of these groups. Based on this, their spatial-activity preferences were identified and presented in the form of solutions. تبیین موضوع: در عصر جهانی‌شدن و رقابت‌پذیری مراکز شهری، طبقة خلاق به‌مثابه یکی از پیشران‌های اصلی رشد و توسعة کلان‌شهرها به حساب می‌آید. در این‌ رابطه جذب و نگهداشت این گروه اجتماعی گریزپا، از طریق شناسایی و برآوردن ترجیحات فضایی ایشان، در دستورکارهای برنامه‌ریزی توسعة فضایی شهرها و کلان‌شهرها قرار گرفته است. بر این ‌اساس هدف پژوهش پیش­رو به تبیین رابطة میان طبقة خلاق به‌مثابه پیشران و رشد و توسعه فضایی به‌مثابه دستاورد و نیز شناسایی ترجیحات فضایی متنوع طبقات خلاق کلان‌شهر تهران به تفکیک نیازهای سکونتی، فراغتی، فعالیتی و ارتباطاتی اختصاص ‌یافته است. روش: این پژوهش از لحاظ روش‌شناسی در زمرة پژوهش‌های ترکیبی (کیفی و کمی) مبتنی بر تحلیل عینیت‌ها به استناد آمارهای رسمی و تحلیل ذهنیت‌ها به تفکیک گروه‌های مختلف خلاق قرار دارد؛ در گردآوری اطلاعات از روش‌های تحلیل‌های اسنادی، آماری و پیمایش‌های اجتماعی به شیوة مصاحبه و پرسش‌نامه و نیز در طبقه‌بندی گروه‌های خلاق از روش سناریونگاری به یاری نرم‌افزار سناریو ویزارد استفاده شده است. یافته‎ ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که طبقة خلاق به‌مثابه نیروی پیشران رشد و توسعة کلان‌شهر تهران به­شمار می‌روند. هم‌بستگی بالای میان سهم نیروی انسانی خلاق با برون‌داد ارزش‌افزوده مؤیدی بر این ادعاست. همچنین، تحلیل‌های انجام شده امکان تشخیص چهار گروهِ متمایز طبیعت‌گرا، شهرگرا، دانشی و هنری برحسب تفاوت در ویژگی‌های فعالیتی و ترجیحات فضایی طبقة خلاق را میسر می‌سازد. نتایج: برنامه‌ریزی جذب و نگهداشت طبقة خلاق در کلان‌شهر تهران مستلزم شناسایی تفاوت‌ها، ویژگی‌ها و ترجیحات فضایی متمایز هر یک از این گروه‌ها است. بر این ‌اساس ترجیحات فضایی - فعالیتی ایشان شناسایی و در قالب راهکارهایی نیز ارائه شد. https://jusg.uk.ac.ir/article_2862_070bb147fac90137a44b49f7170b0700.pdf