دانشگاه شهید باهنر کرمان جغرافیای اجتماعی شهری 2645-7784 2 4 2016 02 20 Investigating the Status of the Four Regions of Kerman in Terms of Having Factors and Indexes of Resiliency بررسی وضعیت مناطق چهارگانه شهر کرمان به لحاظ برخورداری از مؤلّفه ها و شاخص های تاب آوری 139 154 1824 10.22103/juas.2017.1824 FA امید مبارکی استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه مراغه، مراغه، ایران منیژه لاله پور استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه مراغه، مراغه، ایران زهرا افضلی گروه کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران Journal Article 2015 09 29 In recent years, the number of those who live in cities have exceeded than those living outside the cities. Today, the population centers are subject to the occurrence of disasters, which will result in the instability urban development. Nowadays the prevailing view of focusing on merely reducing vulnerability has changed to increasing resiliency against disasters. The purpose of this research is to evaluate the resiliency of the four regions of Kerman. Using stratified random sampling, 40 experts as the sample have been selected. To achieve this goal, a descriptive – analytical method based on analyzing questionnaires of the experts was used. In order to analyze the data techniques such as Entropy VICOR and SAR are used. The results of the statistical analysis show that among the indexes in four regions, the social index weighing 0.35 become relatively more important. Based on the results of the ranking techniques the regions are categorized as region 2, region 1, region 4 and region3. Generally, it can be said that region 2 of the city has a better status and region 3 has the worst status in terms of resiliency in facing disaster. در طی سال­های اخیر، تعداد کسانی که در شهرها زندگی می­کنند به بیش از افراد ساکن در بیرون از شهرها رسیده است. امروزه این مراکز جمعیتی در معرض وقوع انواع سوانح قرار دارند که نتیجه ­ای جز توسعه ناپایدار شهری نخواهد داشت. در حال حاضر دیدگاه غالب از تمرکز بر روی صرفاً کاهش آسیب­ پذیری به افزایش تاب­ آوری در مقابل سوانح تغییر پیدا کرده است. هدف از انجام این پژوهش ارزیابی وضعیت تاب ­آوری مناطق چهارگانه شهر کرمان می­باشد. به این منظور با استفاده از نمونه­ گیری طبقه ­بندی تصادفی، تعداد 40 کارشناس به­ عنوان نمونه انتخاب شده است. برای نیل به این هدف از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی مبتنی بر تحلیل  پرسش­نامه در بین کارشناسان بهره گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از تکنیک­هایی چون آنتروپی، ویکور و SAR استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل آماری نشان می­دهد که از میان شاخص­ها در چهار منطقه، شاخص اجتماعی با وزن 0/35 داری اهمیت نسبی بیشتری است. در نهایت بر اساس نتایج حاصل از تکنیک­های­ رتبه ­­بندی به ­ترتیب منطقه 2، منطقه 1، منطقه 4 و منطقه 3، رتبه ­بندی شده ­اند. به طوری کلی می­توان گفت منطقه 2 دارای وضعیت مناسب­تری و منطقه 3 بدترین وضعیت را به لحاظ تاب­آوری در مقابل سوانح دارد.­ https://jusg.uk.ac.ir/article_1824_2870ffd082dbfdc4e66520055653b9b6.pdf